İçimizdeki Sıcaklık Sabahın erken saatinde kar şehrin üzerine ince ince düşerken, bu yol sanki kimsenin bilmediği gizli bir yer gibi duruyordu. Ağaçların dalları karın ağırlığıyla hafifçe eğilmişti; hava soğuktu ama içinde tarif etmesi zor bir huzur taşıyordu. Adımların çıkarması gereken ses bile kaybolmuştu. Kar, her şeyi yumuşatmış; sessizlik kendine geniş bir yer açmıştı. Bu yolda yürürken insan ne dünün yükünü düşünüyordu, ne de yarının telaşını… Sanki hepsi karın altına saklanmıştı. Dalların üzerindeki kar, geçmişin değil; yeni başlangıçların hafifliğini taşıyordu. Ve soğuk havanın keskinliğine rağmen etrafı saran o derin huzur, kalbe sıcaklık veriyordu. “Kış, insanın içine döndüğü mevsimdir; gerçek sıcaklık orada bulunur.” – Albert Camus
